Ik ben een groupie!

Jolanda en DennisHet zal zo´n vier jaar geleden zijn. Mijn lief en ik gingen naar een concert van Kane (Nederlandse rockband, red.) in de Oosterpoort. Het is voor mij het meest gedenkwaardige concert van alle concerten waar ik ooit geweest ben. Maar wat maakt nu juist dát concert zo bijzonder?

Damn those eyes

Sinds ik het nummer Damn those eyes hoorde, ben ik verknocht aan de  muziek van Kane. En nog altijd vind ik dat liedje  een van hun mooiste nummers. Tijdens het MGC (Meest Gedenkwaardige Concert) zaten Lief en ik ergens in het midden, recht tegenover het podium. Ik was niet zo van het staan. Pijnlijke rug en benen na afloop (wat een gemiep, red.), nee, dan liever een comfortabele zitplek. De sfeer was goed, de band speelde lekker en toen, tijdens het spelen van Damn those eyes, besloot Dinand (de zanger, red) dwars door het publiek naar de zitplaatsen te gaan. Op een paar centimeter afstand van mij zong hij dat heerlijke nummer. Wauw! Ik was diep onder de indruk.

Artiestenuitgang

Na afloop besloten we iets te doen waar we onszelf eigenlijk stiekem te oud voor vonden: de band opwachten bij de artiestenuitgang. We waren niet de enigen met dat lumineuze idee, maar er waren ook geen dranghekken nodig om de hordes gillende pubermeisjes tegen te houden. Er stond een leuk groepje, toch wel overwegend dames, braaf te wachten. En het wás koud, en het duurde lang! Totdat eindelijk Dinand verscheen, en later Dennis (gitarist, red). En ja, ik mocht met Dinand en later ook met Dennis op de foto en ik was als een pubermeisje zo blij. (Ik viel nog net niet flauw).

Stempel

Uiteraard kreeg ik in de week erna al snel de stempel ‘groupie’ opgedrukt, aangezien ik aan iedereen die het maar wilde horen mijn verhaal vertelde en, nog veel belangrijker, mijn foto’s liet zien. Vond ik dat erg? Nou, nee, eigenlijk niet. Waarom zou ik me schamen voor iets wat onvergetelijk is?

Staan, staan, staan!

In november 2013 was Kane voor een concert in de Oosterpoort en, zoals altijd als ze daar komen, gaan Lief en ik heen. Deze keer wilde ik graag staan. Nog nooit gedaan bij een Kane concert en dat werd hoog tijd. We hadden een plek vlak vooraan, in het midden. Helemaal goed. Het concert was lekker met  een fijne jamsessie en pittige gitaarsolo’s. Genieten.

Echte groupies

Na afloop was er twijfel. Het was al laat. Langs de artiestenuitgang of liever naar huis? We kwamen een bekende tegen en raakten aan de praat. Ze was met vriendinnen en dat waren volgens haar ‘echte groupies’, die dan ook na afloop van het concert de bandleden gingen opwachten en zo. Mijn lief en ik zwegen. Toen we eenmaal buiten stonden, liepen we zonder er een woord aan vuil te maken naar de artiestenuitgang.

Je bent groupie of je bent het niet, toch?

Geef een reactie

Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van mijn laatste (schrijf)nieuwtjes? Meld je dan aan voor mijn nieuwsbrief!

Twitter
facebook2twitter2goodreads2